Ensaio sobre crítica literaria
Existe unha Galiza agochada, entretecida en símbolos e mitos, que só a literatura pode revelar. En Sobre Vilanova de Alba, Miguel Barros emprende unha arqueoloxía cultural de extraordinaria profundidade, diseccionando a triloxía de Víctor F. Freixanes para revelar a densa estrutura simbólica que se agocha baixo a superficie narrativa. Non se trata dunha análise convencional, senón dunha expedición intelectual ás profundidades da memoria colectiva galega. Armado coas ferramentas da psicoloxía analítica de Carl G. Jung, a lingüística Sapir-Whorf e a crítica mitolóxica, Barros concibe a literatura como unha manifestación do inconsciente dun pobo. O seu método busca 'alumear esa espesa escuridade da lingua' para revelar o 'espírito da letra', transformando cada páxina analizada nunha xanela aos arquetipos culturais que definen a identidade galega. A crítica convértese así en hermenéutica e a hermenéutica en revelación. O ensaio traza o conflito central que
